stabiliteit

Er zit een constructiefout in ons IJburgse huis. Een maand geleden zijn de bouwers daar achter gekomen: de stabiliteit hebben ze per ongeluk voor de achterdeur bedacht, waardoor die niet meer open zou kunnen. De architect had dit niet gezien, de constructeur had dit niet gezien en de toch zeer pietluttige gemeente Amsterdam had dit ook niet gezien. Uiteindelijk heeft iemand het dus wel gezien en toen hebben we besloten dat het beter is als de deur wel open kan. 

Dit besluit heeft nogal wat gevolgen. De stabiliteit moet verplaatst worden, de vloeren en de fundering moeten daarop aangepast worden en het huis loopt daardoor vertraging op van twee maanden. Dat zijn dure maanden; doordat het huis dan echt te laat wordt opgeleverd, moeten we een torenhoge dwangsom betalen. Bovendien kunnen we in die maanden dus niet in Amsterdam wonen, en is het voor mij lastig om in Amsterdam te werken. Geen inkomen dus, maar dubbele woonlasten. 

Het heeft ook voordelen. We kunnen in Rasquert blijven wonen tot het huis echt klaar is. Lucie en Jakob kunnen op de school blijven waar ze het naar hun zin hebben. We hebben een zomervakantie om rustig te verhuizen. En tot die tijd kan ik gewoon ergens in Groningen gaan werken. Als crisis-manager bijvoorbeeld, want al dit slechte nieuws doet mij helemaal niets, eigenlijk.