woensdag 25 februari 2009

lunch

Van een uitgebreide lunchtafel raakt zowel Lucie als ik in paniek. Er zijn twee of drie soorten brood, roggebrood, beschuit en rijstwafels. Daar bovenop kunnen twee soorten boter, vier soorten kaas, soms wel drie soorten vleeswaren en minstens vijf smeerbare pasta's, zoals honing, pindakaas enzovoort. Wat te kiezen?

Lucie vindt alles vies. Hoe meer we op tafel zetten om haar een plezier te doen, hoe harder ze gaat mokken dat ze niet van eten houdt, eten stom vindt, vies en saai. 
Ik vind alles lekker, maar nèt niet lekker genoeg. Misschien is dat een volwassen manier om te zeggen dat ik niet van eten houd, eten stom vind, vies en saai. 

In Amsterdam nam ik elke dag hetzelfde lunchpakket mee naar school: dubbele boterhammen met geitenkaas, met biologische hazelnootpasta en met appelstroop. Elke dag lekker, nooit problemen. Lucie moet maar weer gewoon gaan overblijven op school. 

2 reacties:

Anoniem zei

Daar is een mooi modern woord voor: keuzestress. Onderzoek heeft ook aangetoond dat mensen liever kiezen uit drie soorten jam dan uit twintig. Catherine

Rik Almekinders zei

Ja, keuzestress.
Ik vind één soort jam al teveel keuze, als er ook honing, pindakaas en chocopasta zijn.