Het heeft me anderhalve dag gekost om in de wintersportstand te komen. En toen kon ik het weer, tamelijk goed en elegant langs elke piste naar beneden zoeven. Wat mij betreft is het dan ook genoeg; eenmaal in de sportstand kan ik weer naar huis. Zodoende was ik eergisteren al thuis.
Vervolgens kost het me weer anderhalve dag om in de gezinsstand te komen. En zolang ik niet in de gezinsstand sta, zie ik Jakob wel, maar kan ik nog geen interessante waarnemingen rapporteren. Vandaar dat het nog anderhalve dag stil was, hier op dit blog.
7 reacties:
Ja Rik,
dat was wat onze huisarts altijd weer zei tegen mensen die zo nodig met vakantie dachten te moeten: altijd maar doorgaan, altijd maar doorgaan.... En hij zei het niet zuur. Er zit zin in sleur, dat was wat hij als huisarts beweerde, geen stress, geen hartklachten, geen echtscheidingswensen en al die dingen meer die opduiken bij een vakantie nemen. Geen sportstand...
H'e fijn dat je er weer bent !!! Judith
Ik geloof dat vakantie wel goed is. Maar twee dagen, dat is genoeg, zo luidt mijn betoog. En dat dan twee keer per jaar. Ik krijg stress van verveling, namelijk.
Hi Rik,
Ik hield zelf vier keer per jaar de Quatertemperdagen, dan nam ik vrij van mijn werk. Dat was relaxen !!!
Dan had ik verder geen vakantie nodig. Ik hield altijd zee"en van tijd over waar ik geen bestemming voor wist. Ze zijn nog te vinden in oude missalen. Idee ?
Ik vermoed, door de interpuncie, dat dit bericht afkomstig is van Judith. Wat zijn in vredesnaam Quatertemperdagen?
Dat was mijn geheime wapen waarvan mijn baas ook graag het recept wilde weten, hij zag er wel wat in om dat over heel het arbeidende volk toe te passen, de zunigerd. In de middeleeuwen ontstaan, was het al een vakantie voordat het woord vakantie uitgevonden was. Vier keer per jaar, Quattro tempi, ploegde de boer zijn akker even niet maar maakte hij er met zijn gezin een ommetje om heen waarbij hij 's avonds naar de mis van meneer pastoor ging die juist in dit tijd daar een mooi woord voor vond in zijn Missaal. Aldus gesticht brak de tweede dag aan en de derde en de vierde. Waarop iedereen weer blij was om zich vol frisse moed op het werk dat was blijven liggen al die tijd weer te kunnen storten. En de boer ploegde voort, zegt de dichter. Verder had men nog het Carnavalsfeest en het oogstfeest en een slachtfeest als ik het me goed herinner, ik groeide op op het platte land maar wel boven de grote rivieren. Daar was men zuiniger met tijd verspillen. Et voila daar was dan vroeger het gevoel van vrijzijn.
het woord vacantie is trouwens afgeleid van het latijnse VACARE DEI, vrij zijn voor God. Je deed uiteindelijk daar iets religieus mee.
Zo kan ie weer, denk ik, je mag wel vaker van me eruit hoor lieve Rik, Judith
R!
Nog steeds schwung en lef van een 16-jarige snelheidsduivel, en levert dat geen brokken op met je middelbare lijf?
!E
Judith: nou hier de lente losbarst (want dat lijkt wel zo, vandaag) over het vlakke land krijg ik een erg prettige voorstelling bij jouw beschrijving van het landleven.
Erik: ik heb ontdekt dat snel skiën helemaal niet leuk is; dan zit je langer in de lift dan op de piste. Mijn favoriet is: blauwe pistes en dan snel wenden zonder je stokken te gebruiken. Intussen rustig om je heen kijken, naar het dal, naar andere skiërs, maar zeker niet naar je eigen ski's, die gewoon onder je hun gang gaan.
Ik zag (en rook!) op de piste een man met een pijp. Later ook nog iemand die aan het telemarken was. Er is nog zoveel te ontdekken, de komende jaren!
Een reactie plaatsen