drentelen

Spelen kun je het niet noemen, wat ik doe, terwijl ik de dag doorbreng met Jakob. We kletsen wat, ik doe een klusje en hij drentelt bij mij in de buurt. Terwijl ik een stapeltje maak van de muziekboeken herontdekt hij de piano. Hij neemt erachter plaats en gaat Vader Jakob zingen. Bij elke noot die hij zingt drukt hij een toets in, steeds eentje hoger. Hij is zeer toonvast en laat zich niet door het pianogeluid van de wijs brengen. Slaapt Gij Nog is toevallig precies unisoon. 

Terwijl ik de tafel afruim staart Jakob naar het grauwe, weidse landschap. Uta Frith beschrijft dat de sprookjes Sneeuwwitje en Assepoester waarschijnlijk over autistische meisjes gaan, die ongrijpbaar mooi zitten te wezen, respectievelijk in een glazen kistje en in een doornenpaleis. Zo zit Jakob te staren, als hij opeens zegt: 'Olifant is drie stukjes. Dat zijn lettergrepen. Dat leer je op school. Hoeveel woorden is olifant?' 

Rik: 'Olifant is één woord.'

Jakob kijkt weer naar het landschap en knikt. Hij zegt: 'Weet jij een woord met nul woorden?' 

Jakob zit op de bank en toetst cijfers in op mijn mobiel. Er klinkt mobiel-geluid, dus hij zegt: 'De telefoon ging!' Maar, het is een sms, van Ursula uit Barcelona. We kijken samen naar het kleine schermpje. Als ik ga terug sms-en zegt Jakob: 'Zeg maar: "Lieve mamma. We missen je zo!" Terwijl ik dat intoets kijkt hij mee en knikt goedkeurend.