Vlak voordat ik naar Vercorin vertrok viel het linkerpootje van mijn bril langs mijn wang naar beneden en steeg het linkerbrillenglas omhoog en zakte het rechter- naar beneden. Metaalmoeheid in het montuur. Ik heb de resten naar een opticien in de buurt gebracht, en uit andere resten, die ik uit een verhuisdoos opdiepte, knutselde ik een vakantiereservebril. Ik draag deze vakantiereservebril nog steeds, want de opticien in de buurt heeft het nog steeds niet voor elkaar gekregen om de hand te leggen op een nieuwe, tamelijk gangbare linkerbrillenpoot. Ik functioneer minder goed met een vakantiereservebril. Ik vind het montuur gedateerd en het drukt een diepe moet in mijn neus. En ik mis de blauwders (zie ook blauwders (1) op 12 december).
Ik weet nu ook waarom ik de blauwders mis: gisteren las Ursula mij voor uit Waarneming en zintuiglijke ervaringen bij mensen met Autisme en Aspergersyndroom van Olga Bogdashina dat dat dus, waar dat boek over gaat, verbeterd kan worden door gekleurde glazen in een bril. De kleur van de bril moet dan eigenlijk wel vastgesteld worden door een brilglaskleurtherapeut. Vermoedelijk mag Jakob binnenkort ook blauwders. Of geelders. Of paarsders.
0 reacties:
Een reactie plaatsen